De aanklacht

Het boek De aanval op de redelijkheid (2007) van Al Gore is veel meer dan zijn film An Inconvinient Truth een Nobelprijs waard. Het is zeker voor leden van het openbaar bestuur en bestuurders van (grote) ondernemingen – waar ook ter wereld – verplichte kost. Maar eigenlijk zou iedereen die de democratie hoog acht, dit boek moeten lezen.

Twee conclusies zijn onvermijdelijk.
1. Zo ongeveer elke beschadiging van een democratie die denkbaar is, heeft tijdens het presidentschap van George Bush plaatsgevonden. De VS zijn daardoor afgegleden naar het niveau van dubieuze Zuid-Amerikaanse en Aziatische staten. Obama staat voor een enorme uitdaging …
2. De huidige crisis is geen financiële noch een economische, maar een morele crisis van het Westen. Het presidentschap van Bush is de aanjager gebleken van een ongeremd machtsstreven van neokapitalisten en religieuze groeperingen – apart en samen. Omdat er van inkeer aan die zijde niet of nauwelijks sprake is, verkeert de moraliteit van het Westen zich in een voortbestaansbedreigende crisis en is het morele gezag van de VS niets meer waard dan dat van het hedendaagse Rusland, China of Italië.

Uit het boek van Gore valt te leren dat Bush c.s. op zeker acht punten de democratie van de VS en de mondiale stabiliteit ernstige schade hebben toegebracht.

1. Het voeren van een politiek van de angst, waarbij de redelijkheid naar het tweede (of lager) plan is weggeschoven.
2. De verbinding tussen het presidentschap en ‘de goddelijke opdracht’, alsmede het vervagen van de grenzen tussen kerk en staat.
3. Het geven van alle ruimte aan het grote geld, dikwijls ten koste van de kleine man en de sociale voorzieningen.
4. Het zonder enige terughoudendheid werken met leugens (wapens in Irak; verband tussen Saddam en Al Qaida).
5. Het ongrondwettelijk inperken van de burgerrechten (zowel in Irak, Guantamo Bay, CIA-prisons als die van de burgers in eigen land).
6. Geen actief noch effectief beleid ten aanzien van echte bedreigingen voor de nationale veiligheid (milieu, water, terrorisme, aids, corruptie, drugs).
7. Geen bijdrage geleverd aan de CO2-crisis; rapporten van deskundigen ontkend, terzijde gelegd of als onjuist betiteld. Ofwel: oplossingen geblokkeerd ter wille van de grote VS-ondernemingen met Bush-fans in de leiding.
8. Uitholling van de rechterlijke macht (door politieke benoemingen van rechters) en het ter zijde leggen van het principe van de Trias Politica (o.a. door vermenging van de posities van president en opperbevelhebber).

Bush was volgens Gore vooral uit op macht – voor zichzelf en zijn vrienden – en had geen boodschap aan de werkelijke behoeften van de VS-burgers, noch aan die van de waarheid en de redelijkheid. Angstaanjagerij, leugens en een christelijk-fundamentalistische invalshoek creëerden een beeld van permanente alarmurgentie, grote en diepgewortelde bezorgdheid, inzicht en bestuurlijke kracht, maar in werkelijkheid zijn de VS door Bush c.s. tot aan de rand van de morele afgrond gebracht. Het boek kan dan ook worden beschouwd als een (ongekende) aanklacht tegen ex-president G.W. Bush.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s